19de Zondag door het jaar

Auteur: Philippe Cochinaux
Datum: 08-08-2021
Liturgische tijd: Door het jaar
Liturgische jaar: B
Jaar: 2020-2021

Thomas Edward Lawrence, beter gekend als Lawrence of Arabia, ging op een dag op bezoek bij een van zijn vrienden, Thomas Hardy, een bekend dichter. Aangezien hij dienst deed in de Engelse luchtmacht, droeg Lawrence zijn pilotenuniform. Eveneens aanwezig bij het bezoek was de echtgenote van de burgemeester van Dorchester.

Zij ergerde zich tijd te moeten doorbrengen met een ordinaire soldaat, niet wetende met wie ze eigenlijk van doen had. Op een gegeven moment richtte ze zich tot de vrouw van de dichter en zei haar in het Frans dat ze in haar hele leven nooit thee had moeten drinken met een soldaat. Niemand gaf haar antwoord, tot Lawrence, in perfect Frans, zich tot de vrouw van de burgemeester richtte en haar zei: “verschoning mevrouw, zou ik u misschien van dienst kunnen zijn als vertaler, want mevrouw Hardy is de Franse taal niet machtig”. De vrouw van de burgemeester wist van schaamte natuurlijk niet waar kruipen, omdat ze zich zo op uiterlijkheden had gebaseerd en had vergist in de persoon die ze voor zich had.

Evenzo vergaat het de tijdgenoten van Jezus die zich niet kunnen voorstellen dat die zoon van Jozef ook Zoon van God is en dat hij tot ons komt met een wonderlijke boodschap: dat hij het levende brood is, neergedaald uit de hemel. Een hemelse gave voor eenieder van ons. Maar wat is dat wonderlijke levende brood, van onschatbare waarde, dat ons in alle tederheid door de Vader wordt gegeven? Het allermooiste geschenk dat een mens kan ontvangen is het leven. Het tweede mooiste geschenk is de afstemming van dit leven op de klanken van Gods muziek, dat wil zeggen, wanneer wij Hem tot enige weg van navolging maken, tot het enige voedsel dat werkelijk de moeite waard is. In andere woorden, wanneer wij besluiten de uitnodiging aan te nemen die in het geloof besloten ligt, dan zien wij het leven als méér dan een biologisch gegeven dat begint bij onze geboorte en eindigt bij ons afsterven. In dit perspectief namelijk is brood niet meer dan iets wat ons helpt te ‘overleven’ van dag tot dag. Maar anders is het met het levend brood, neergedaald uit de hemel. Dit brood geeft ons leven, zelfs als we al blootgesteld zijn aan de harde werkelijkheid van ziekte of andere zwaktes die eigen zijn aan onze lichamelijkheid. De heilige Ireneaus wist al in de tweede eeuw: “de grootste glorie Gods is de levende mens”. Inderdaad, door de Vader, in de Zoon en gesteund door de heilige Geest zijn wij levende wezens. En het leven dat ons is toegezegd draait op een bijzondere, goddelijke brandstof: de liefde. Het levende brood is niets anders dan het vermogen onszelf uit het centrum van ons eigen leven te halen, om binnen te treden in een andere dimensie van het leven, die zich maar realiseert in de ontmoeting met de ander en met de Gans Andere. Het brood neergedaald uit de hemel is het manna van de goddelijke tederheid dat ons leven komt verlichten, opdat wij op onze beurt licht van liefde zouden zijn waar we zijn, in welke omstandigheden dan ook. Ziedaar de rijkdom van het levend brood. Dit brood gaat voorbij aan onze persoonlijke zwakheden, juist omdat het zich in de kern van die zwakheden laat ontmoeten. De liefde is kwetsbaar, de liefde maakt ons kwetsbaar omdat ze ons afhankelijk maakt van diegenen aan wie we ons hart toevertrouwen. Nochtans is het ook die liefde die vandaag nog uit de goddelijke bron tot bij ons stroomt. De Vader heeft zich geopenbaard doorheen een timmerman. Hij had geen maatschappelijke eretitels nodig om mens te worden. Sinds Pinksteren openbaart de Vader zich ook in ons, telkens wij op onze beurt tot levend brood worden, liefdesbrood voor elkaar. Zonder twijfel is het om deze reden dat dit brood ons de weg opent naar het eeuwig leven. Jezus bevestigt dit: “wie van dit brood eet, leeft voor eeuwig”. Het andere goede nieuws van vandaag is dat die eeuwigheid niet iets voor morgen is, maar nu reeds aanbreekt. Indien wij leven van het brood van de liefde, dan zijn wij reeds aan ons eeuwig leven begonnen. Ons leven speelt zich dan af in een ander licht.

Wanneer pater Timothy Radcliffe het vliegtuig neemt en de hostess op de luchthaven hem bij de controle van zijn ticket vraagt of “Londen zijn eindbestemming is”, antwoordt hij graag dat hij hoopt dat niet Londen zijn eindbestemming is, maar wel het Paradijs. Opdat deze bestemming ook de onze zou worden, volstaat het voortaan om ons vóór te voeden met het levende brood, het brood van de liefde. Het brood van God, dat ons de weg opent naar het eeuwig leven.

Amen.

Preek van de week

Inschrijving

Indien u iedere week een voorstel van preektekst van een dominicaan of een lekendominicaan wilt ontvangen, vragen wij u om uw inschrijving te bevestigen door te klikken op de link. Wij danken u bij voorbaat voor uw interesse in ons initiatief.

Schakel javascript in om dit formulier in te dienen

Onze preken

  • 1
  • 2

Neem contact met ons op

Heeft u vragen, opmerkingen of suggesties ? Wij doen ons best om u verder te helpen.

Merci d'indiquer à nouveau votre nom
Merci d'indiquer votre email Votre email n'est pas valide
Merci d'écrire un message