Troisième dimanche de Pâques (A)

 

 

Quand la mémoire nous rattrape
Luc 24, 13-35. Les disciples d'Emmaüs. 3ème dimanche de Pâques

La résurrection, concerne-t-elle ce qui est à venir, pas maintenant, mais beaucoup plus tard, par exemple à la fin de notre vie ? Est-ce ce espérer ce que nous ne pouvons pas encore voir ? Est-ce se confier à la promesse qu’il n’y aura plus jamais “ de mort” , même si nous mourrons inévitablement et qu' après il y a le grand silence?

Avec notre communauté dominicaine et la famille nous nous trouvons au cimetière autour de la terre creusée où notre frère sera enterré. Nous avons conclus toutes nos prières. Deux de ses petits neveux se trouvent aux bords de la tombe. Au moment où l’on fait descendre le cercueil dans la profondeur et que nous ne pouvons que regarder et écouter le silence, les deux petits neveux s’accrochent irrésistiblement à leur papa et maman : "N’allons-nous plus voir notre oncle "?

Lire l'homélie en français

Third sunday of Easter

 



When memory catches up with us

Luke 24, 13-35. The Emmaus pilgrims. 3rd Sunday of Easter

Should we understand resurrection as something ahead – a happening that is yet to come, not now, but only later, even much later? Is it hoping for what we don’t yet see? Is it a kind of confidence which says that never again will there be such a thing as "death" - even if we will inevitably die and it will be followed by a great silence?

We, our dominican community and his family, are standing in the cemetery around the open earth in which our dominican brother will be buried. We have said all the prayers. Two of his nephews are very close to the edge of the grave. When the coffin descends into the dark deep and while we can do nothing else but watch and be silent, they both passionately seek comfort from their father and mother:  “Will we never ever see our uncle again"?

Read more...

Tweede Zondag van Pasen (A)

Anton-Marie Milh
Zondag 19 april

Wie snel wil weten of een boek iets voor hem of haar is, bladert door naar het einde, tot aan het besluit. Daar balt de auteur immers zijn gedachten samen, verwoordt ze nog eens op een andere manier, recapituleert, onderstreept de kern, zet de puntjes op de i. Dat is ook wat Beloken Pasen wil zijn: beloken betekent besloten; Beloken Pasen dus als het besluit van het Paasoctaaf, als een résumé van wat Pasen is. Het was dan ook geenszins willekeurig toen de heilige paus Johannes-Paulus II in het Jubeljaar 2000 besloot déze zondag na Pasen uit te roepen tot zondag van de Goddelijke Barmhartigheid. Hiermee gaf hij aan dat de Goddelijke Barmhartigheid de leessleutel is van het ganse Paasgebeuren.

Bekijk de video

Deuxième dimanche de Pâques

Anton-Marie Milh
Dimanche 19 avril

Chers frères et soeurs,

Quand nous voulons savoir si tel ou tel livre peut nous plaire, nous feuilletons jusqu’à la fin, jusqu’à la conclusion. Normalement c’est là que l’auteur résume ses pensées, qu’il les formule en d’autres termes, qu’il souligne son point essentiel, qu’il met les points sur les i. C’est ça aussi que le premier dimanche après Pâques, parfois nommé « Pâques closes », veut être : comme la conclusion de l’Octave de Pâques, comme un résumé de Pâques. La décision de Saint Jean Paul II pendant l’année jubilaire de 2000 de proclamer ce dimanche-ci dimanche de la Miséricorde divine, n’était donc pas arbitraire. Ainsi il voulait indiquer que la Miséricorde divine est la clé pour comprendre tout l’événement pascal.

Bekijk de video

Paasgeloof

Ignace d'Hert
Zondag 12 April

Nergens in het evangelie wordt verteld dat Jezus “gezond en wel” uit het graf is gestapt. Paasgeloof heeft niets te maken met het tot leven wekken van een lijk. Het zijn de schilderijen die ons hebben misleid. Vaak geven ze Jezus zelfs een overwinningsvlaggetje in de hand. Het paasgeloof gaat niet over een terugkeer uit de dood. Er is na de dood geen weg terug. Het paasgeloof zegt dat de dood geen eindpunt is. Er is meer. Er is een “verder”. Er is een leven bij God dat ons leven en onze dood niet ontkent, maar overstijgt. Een leven bij God dat hier en nu begint, in dit leven.

Lees meer...

Goede Vrijdag

Ignace d'Hert
Vridag 10 April

Overweging bij Goede Vrijdag

Vandaag gedenken wij de kruisdood van Jezus van Nazareth. Het kruisbeeld is het centrale symbool in de christelijke geloofsbeleving. Zelfs in het brede maatschappelijke leven heeft het  eeuwenlang een vanzelfsprekende plaats gehad. Zoals het ook het geval is met de kerkgebouwen. Het is nog maar sinds enkele decennia dat religieuze symbolen hun plaats in officiële publieke gebouwen moeten prijs geven. Dat is begrijpelijk. Niet alleen omwille van de  multireligieuze realiteit van onze huidige samenleving, maar vooral omwille van het geseculariseerde karakter van de wereld waarin wij leven. En we mogen toch ook niet vergeten dat er van in het begin tegenstand geweest is ten aanzien van de Jezusbeweging. Zo is er een veelzeggende muurtekening uit de eerste eeuwen die weergeeft hoe de beschaafde Grieken en Romeinen dachten over de mensen die deze Jezus in ere hielden. Het gaat om een spotprent die gevonden is op één van de muren van het keizerlijk paleis in Rome. Het stelt een mannetje voor dat met opgeheven handen bij een gekruisigde figuur staat met een ezelskop, compleet met ezelsoren.  Daaronder staat geschreven : “Alexamenos aanbidt zijn God” . Het beeld wil vooral minachting en misprijzen uitdrukken voor de volgelingen van deze gekruisigde Jezus.

Lees meer...

Witte donderdag

Ignace d'Hert
Donderdag 9 April

Vandaag opent het Paastriduum met het zogeheten “laatste avondmaal”. Voor het laatst is Jezus samen met zijn vrienden. Hij vat zijn leven nog eens samen door een voorbeeld van totale dienstbaarheid. De meester gaat voor zijn leerlingen door de knieën. Hij wast hen de voeten. Het werk van een slaaf. Zijn woorden en gebaren worden nog niet begrepen. Petrus protesteert. Breken en delen van brood en beker brengen een heilige onrust. Voor eenieder die volgeling van Jezus wil zijn wordt het een gevaarlijke herinnering.

Lees meer...

4rde zondag van de veertigdagentijd

Philippe Cochinaux
Zondag 22 maart

Moeilijk iemand te vinden die stipter was dan deze meneer. Altijd op tijd, nooit te laat; alsof hij de uurregeling van de treinen van buiten had geleerd. Daarom ook mijn verbazing hem systematisch  enkele minuten nà het begin van de zondagsviering te zien binnenwandelen in de kerk. “Op tijd voor mensen, te laat voor God”, zo leek zijn persoonlijk devies wel te luiden. Gedreven door een zekere nieuwsgierigheid vroeg ik hem op een dag naar de reden voor zijn gedrag. Hij antwoordde me eenvoudigweg dat voor hem de Mis aanving met de lezingen. Het begin van de viering vond hij maar saai, altijd hetzelfde met die herhaling van dat zinnetje uit het ‘Kyrie’: “Heer, ontferm U over ons”, zodat hij verkoos het geheel en al te vermijden door een beetje te laat binnen te komen. Om de betekenis te begrijpen van wat we beleven tijdens de eucharistieviering wanneer we bij het begin ervan, bij het Kyrie, vragen om de liefde en de barmhartigheid van onze God, stel ik voor opnieuw  de lezingen van vandaag te bekijken.

Bekijk de video

Preek van de week

Inschrijving

Indien u iedere week een voorstel van preektekst van een dominicaan of een lekendominicaan wilt ontvangen, vragen wij u om uw inschrijving te bevestigen door te klikken op de link. Wij danken u bij voorbaat voor uw interesse in ons initiatief.

Schakel javascript in om dit formulier in te dienen

Onze preken

  • 1
  • 2